ایران کشوری گسترده بوده و که تنوع بسیار گسترده ای را در آن شاهد هستیم. از یک سو شمال کشور باقیمانده جنگلهای هیرکانی بوده که راهرویی باریک و منحصر بفرد را اسجاد نموده است. تنوع زیستگاهی بالای این کشور موجب شده تا تنوع جانوری منحصر به فردی را نسبت به کشورهای همسایه ایجاد نموده است. همچنین این کشور در مسیر پراکنش جانوران بعنوان چهار راهی که دو سوی آن به دنیای قدیم (Palearctic)،يک سوی آن به آفروتروپيکال يا اتیوپي (Ethiopian) و سوی ديگر  به  اورينتال (Oriental) در علم جغرافيايی جانوری شناخته می شود. ازاينرو  گونه های جانوری گوناگونی که برخی نماینده فون جانوری مناطق جغرافياي جانوری ذکر شده و همچنين برخی گونه های بومی (endemic) هستند را می توان در اين سرزمين زيبا يافت. گروهی از اين جانوران که در ايران با کم لطفی مردم مواجه بوده و هستند دوزيستان می باشند. اين گروه از جانوران در طبقه بندی جانوری گروهی مجزا را تشکيل داده که در اصطلاح علم جانورشناسی آنرا رده دوزيستان (Class Amphibia) می نماند. اين گروه از رده خزندگان که شامل مارمولک ها، لاک پشت ها و مارها می باشد کاملا جدا می گردد. اغلب دوزیستان فاقد فلس بوده و تنها یک راسته (Order Gymnophiona or Apoda) از آنها به نام دوزيستان بدون دست و پا که ظاهری شبیه مار و يا بهتر است بگوييم شبیه به یک کرم بزرگ را دارند دارای فلس هستند این گونه ها در مناطق استوايي زيست می نمايند. از اين راسته در ایران گونه ای وجود ندارد. راسته دیگر راسته دوزیستان دم دار (Order Urodela or Caudata) بوده که در ایران ۷ گونه از این گونه های بسیار زیبا زیست می نمایند و آخرین راسته این خانواده را دوزیستان بدون دم (Order Anura or Salientia) تشکیل داده که شناخته شده ترین گونه ها یعنی فورباغه ها و وزغ ها را شامل می گردد(۱۵ گونه از این راسته در ایران زیست می نماید). در آینده در رابطه با این دو راسته در ایران بیشتر صبحت خواهیم کرد.